KITİPİYOZ GAZETECİLER..

Türkiye’de olduğundan daha fazla Balıkesir’de gazetecilik mesleği her geçen gün değer kaybetmeye devam ediyor.

Mesleki dezenformasyondan bahsetmiyorum açık açık gazetecilik gibi önemli bir görev olarak sayılan gazeteciliğin son dönemde geldiği ya da içine düştüğü/düşürüldüğü durumdan bahsediyorum.

Eskiden yalan, dolan, değersiz gözüyle bakılan gazeteci diye anılan zanlılar, siyasilerin maşası olma görevleriyle günden güne kimi zaman iktidarın, kimi zaman iktidarın maşası olarak çalışma alanı genişlediği gibi kıtipyoz çalışan gazeteci sayısı da gözle görür derecede arttı.

Bu süreçte meslek yasası olmaması en büyük olumsuz etkendir.

Geldiğimiz noktada mim gazeteci kim değil bunu belirleyecek kriterleri içinde barındıran bir meslek yayası milenyum çağında olmamıza rağmen halen olmaması hayret ve utanç verici.

Bunun yanında gazeteciyi ayıramayan yargılama süreçleri, gazetecileri halen ayırt edemeyen bürokrasi ve halen devlet nezlinde, kamuda uygulanmayan akretidasyon meselesi bence büyük bir sorundur.

Günümüz koşullarında sosyal medyanın anlık olayları duyurduğu teknoloji çağında gazetecilik yapmak gerçekten zor. Şu dönemde haberleri yorumlayabilen, tarafsızlığı sorgulanmayan ve söyledikleri toplum nezlinde karşılık bulan gazeteciler kıymet görürken kıtipiyoz gazeteciler için su testisi su yolunda kırılır inşallah demekten başka aklıma bir şey gelmiyor.

Bir de tüm olumsuzlukların yanında işe yaramayan, çalışan gazetecilerin hakkını savunmayan, hatta çalışan bir yana herhangi bir gazetecinin yanında olmayan gazeteciler cemiyeti meselesi var.   Gazeteciler Cemiyeti aslında birlikteliği sağlamak amacıyla, mesleki birlikteliğin ortak hareket edebildiği bir kulvar olmasına rağmen, bu sistem Balıkesir’de uzun yıllardır çalışmamaya programlanmış gibi tavır sergileniyor.

Cemiyet, mesleki anlam bir yana kişisel olarak bile hak arayışını bırakalı uzun yıllar oldu. Kendi üyesine sahip çıkmayan sadece cenaze mesajları paylaşımı yapan bir kurum haline dönüşen bir gazeteciler cemiyetinin zaten gazetecilerin hakkını savunması ya da gazetecilere kucak açması beklemekte yanlış hatta büyük aptallık olur.

Bana göre bu önemli hatta kamuyu aydınlatan, bilgilendiren kutsal mesleğin artık düştüğü yerden kaldırılmasının zamanı geldi.

Gazetecilik doğruların peşinde koşmak demektir. Gazetecilik toplumu, kamuoyunu aydınlatmak demektir. Gazetecilik bilinmeyenleri gün yüzüne çıkarmak demektir.

Günümüzde gazetecilik kisvesi altında, kıtipyoz gazeteciler yalan haber yazmaktan çekinmiyor, toplumu yanlış yönlendirmekten çekinmiyor, kişilere çamur atmaktan korkmuyor, kurumları karalamaktan çekinmiyor bu süreçleri yaparken yapay zekayı bile kullanıyor.

Gazetecilik mesleği konusunda bir temizlik süreci başlatılması gerektiğini düşünüyorum. Bildiğiniz üzere Cumhurbaşkanı uçağına her gazeteci alınmıyor bir devlet politikasıysa niye farklı kamu kurumlarında uygulanmasın ki. Başta belediyeler, valilikler, il müdürlükleri, bakanlıklar bu kriteri, bu akreditasyonu uygulamalı.

Anlatmak istediğim çok konu var ama bugünlük bence yeter.

Saygılarımla.