Özündedir, ismi âli takdimim,
Sayılı gün, çoğu geçti vaktimin,
Ham maddeyim, çırçırdaki ipliğin,
İpek benim, hırka benim, şal benim.
Þ
Sel suyunda, bir katrecik zerreyim,
Hasletimdir, yaradanın verdiği,
Sehpadaki idamlığın ilmiği,
İskelette, kuş kafeste, can benim.
Þ
Çamur değil, ellerimde yuğrulan,
Şekil verip, iplik gibi eğrilen,
Asla rücu katmanında toprağın,
Özündeki kızıl toprak, kil benim.
Þ
Hırçın hırsım, ele avuca sığmayan,
Cengâverin sadağından fırlayan,
Açık yara, pişsin diye dağlayan,
Gergin yayda, nişan benim, ok benim.
Þ
Ozanların sohbetinde, selamın,
Kovandaki anzer diyarı balın,
Sırlarımı bir bir çözen kalemin,
Oğul benim, arı benim, bey benim.
Þ
Yosma gülüş, gerdanında nokta ben,
Kan kırmızı dudağında Goncagül,
Papatyanın bin bir çeşit hatminin,
Yetiştiği toprak benim, yol benim.
Þ
Çukurova sıcağında zahmeti,
Dünya tarla, bahşettiği nimeti,
Paylaşırım, rahmet ile şefkati,
Yaşıyorsam naçizane kul benim
Öz Ali YILMAZ
