Saygılar boyun büker, İlah-i ruh emrinde Sıcak süzülen damla, donar kirpiklerimde Göklerden yeşil direk, yeryüzüne inmiş Nûr Vâdi altın bir tepsi, Hûri elinde durur Mumların gölgesinde, uyur selvi altında Yeşil türbe Sanduka, erenlerin katında Erguvanlar...
Taa başından, sevmiyorsun besbelli Koştun sana, her ayrılık sonrası Vermiyorsun, gönüllere teselli Güldürmüyor, bende gönül yarası Gönüldaşım, duygularım yoldaşım Hüzünbazım, dalgın dumanlı başım Kirpiklerin, gölgesinde göz yaşım Güldürmüyor, bende gönül yarası Güzelliğim, al diyorum, al...
Değer her cefaya, çekilir Nazı Sahillere inmiş, şehirli kızı Şeftali olgunu, kiraz kırmızı Koparma dalından, hayali YE… diyor Ürkmüş bir ceylanın, telaşı vardı Terlemiş göksüne, gömleği dardı Firuze yeşili, fidandı daldı. Bu insanlar, bakıp bana...
Ömrüm bahar olsun, ister kış olsun Bana geleceksin, günün birinde Bülbülün çilesi, gülden sorulsun Benim OLACAKSIN, günün birinde Þ Hazanda kuruyup, sararıp solsam Aşkı inkâr eden, yalancı olsam Resimde...
Hayat, Mevla’dan hediye.. Tomurcukta, gül fideye El akile, biz deliye Efsanemiz, DİLE düştü. Halı gergef, Horasan’dan Bünyan, kaşmir Hindistan’dan Türkü, motif, sevda sesten. Nakış koydum, ÇULA düştü. Tohum karıştı, toprağa...
Ehli selâ, mümin kadın Züleyha’dır, göbek adın Dualarla, kız evladın Anar seni, GÜLLER ile Þ Cevrü cefa, hayat yolun Ezel âhir, belli kulun Yatak yorgan, toprak sonun Selam bizden, YELLER ile Þ İki yavrun oğlun...
Elli evli köyde, saygın kraldım Şehre göçedip, gelmeden önce Eşimin ısrarı, hükmen kararı Başladı macera, sanki EĞLENCE İyi olur bey dedi, şehir hayatı Şehirli olmanın, var saltanatı Kafaya koymuşta, üçüncü katı...
