Son günlerde vatandaşların en çok sorduğu siyasi sorulardan biri şu: “CHP’nin genel başkanı kim? Kemal Kılıçdaroğlu mu, Özgür Özel mi?” Gerçekten de yaşanan hukuki ve siyasi süreçler, sadece CHP’lileri değil, siyaseti uzaktan takip eden vatandaşları bile şaşırtmış durumda.
Bir cenazede, bir açılışta veya bir etkinlikte gönderilen çelenklerde bazen “CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu”, bazen de “CHP Genel Başkanı Özgür Özel” ifadeleri görülüyor. Vatandaş da doğal olarak soruyor: “Bir partinin aynı anda iki genel başkanı olabilir mi?”
Normal şartlarda elbette hayır. Bir siyasi partinin yalnızca bir genel başkanı olur. Ancak CHP’de yaşanan kurultay ve mahkeme süreçleri nedeniyle Türkiye siyasetinde pek rastlanmayan bir tablo ortaya çıkmıştır. Mahkeme kararları sonrasında Kemal Kılıçdaroğlu hukuki olarak genel başkanlık görevine dönerken, partinin önemli bir bölümü ise siyasi meşruiyet açısından Özgür Özel etrafında siyaset yapmayı sürdürmektedir. Bu nedenle kamuoyunda “iki genel başkanlı CHP” görüntüsü ortaya çıkmıştır.
Özgür Özel eski genel başkan mı oldu? Hayır. Özgür Özel halen CHP içinde önemli bir siyasi aktör ve TBMM’de CHP Grup Başkanı olarak görevini sürdürmektedir. Ancak yaşanan hukuki süreçler nedeniyle partinin yönetim yapısı tartışmalı bir döneme girmiştir.
Asıl sorun ise hukuki tartışmalardan çok, ortaya çıkan siyasi görüntüdür. Vatandaşın gözünde siyaset, güven ve istikrar üzerine kuruludur. Eğer bir partinin seçmeni bile “Partimizin genel başkanı kim?” sorusuna net cevap veremiyorsa, o partinin kamuoyu nezdinde ciddi bir iletişim sorunu yaşadığı açıktır.
Bu durumun etkileri sadece Ankara koridorlarında değil, Anadolu şehirlerinde de hissedilmektedir. Örneğin Balıkesir’de kahvehanelerde, esnaf sohbetlerinde ve siyasi kulislerde en çok konuşulan konulardan biri de CHP’deki bu belirsizliktir. Vatandaşlar hizmet, proje ve gelecek vizyonu konuşulmasını isterken, parti içi tartışmaların gündemi işgal etmesinden rahatsızlık duymaktadır.
Siyasette makamlar gelip geçicidir. Ancak siyasi partilerin kurumsal kimliği ve seçmenin güveni kolay inşa edilmez. CHP’nin bugün karşı karşıya olduğu en büyük sorun, kimin genel başkan olduğundan çok, seçmene nasıl bir gelecek ve birlik mesajı vereceğidir.
Sonuçta vatandaşın aklındaki soru hâlâ aynı:
“Bir partinin iki genel başkanı olabilir mi?”
Belki de daha önemli soru şudur:
“Bir parti, kendi içinde uzlaşamazsa, ülkenin sorunlarına nasıl çözüm üretebilir?”
Bu konuda hukuki süreçlerin ve parti içi kararların önümüzdeki dönemde CHP’nin yönetim yapısını netleştirmesi bekleniyor.
-*-*-*-
ŞAMLI PANAYIRI
Şamlı Panayırı’nı yıllardır duyardım. Büyüklerimiz anlatırken, eski panayırların coşkusundan, kalabalığından, bereketinden söz ederlerdi. Şamlı Panayırı da bunlardan biri idi.
Geçtiğimiz günlerde düzenlenen çok duyduğum Şamlı Panayırı’nın açılışına ilk kez gitme fırsatı buldum. Gördüklerim beni hem şaşırttı hem de yıllar öncesine götürdü.
Daha panayır alanına yaklaşırken yoğunluk dikkat çekiyordu. Balıkesir Büyükşehir Belediyesi’nin şehir merkezinden ücretsiz otobüs kaldırması vatandaşların katılımını artırmıştı. Öyle ki, otoparklar dolmuş, araçlar yolun iki tarafına kilometrelerce uzanan sıralar halinde park edilmişti.
Panayır alanına girdiğimde ise adeta başka bir dünyaya adım attım. Büyük bir alana yayılan panayırda yok yoktu. Tır üzerine kurulmuş kafeler, giysi satan esnaflar, lahmacuncular, ev dondurmacıları, tatlıcılar, zirai alet satıcıları, elektrikli motor satıcıları, çocuk oyun alanları ve birbirinden farklı ürünleriyle esnaflar vatandaşların ilgisini çekmek için büyük çaba gösteriyorlardı.
Sahneye çıkan sanatçılar birbirinden güzel şarkılar seslendiriyor, vatandaşlar da büyük bir coşkuyla onlara eşlik ediyordu. Çocuklar eğleniyor, büyükler alışveriş yapıyor, gençler arkadaşlarıyla vakit geçiriyordu. Bir köşede halka atanlar, diğer tarafta çeşitli oyunlarda şansını deneyenler vardı. Kazanamayanlar bile mutlu görünüyordu. Çünkü önemli olan sadece kazanmak değil, bu güzel atmosferin bir parçası olmaktı.
Şamlı Panayırı’nı gezerken çocukluğumun ve gençliğimin unutulmaz etkinliği olan Balıkesir 6 Eylül Milli Fuarı’nı hatırladım. O fuarın heyecanı, kalabalığı ve coşkusu sanki yıllar sonra Şamlı’da yeniden hayat bulmuştu. İnsanların yüzündeki mutluluk, esnafın heyecanı ve panayırın canlılığı bana eski günleri yeniden yaşattı.
Türkiye’nin dört bir yanından gelen esnaf, ürünlerini tanıtmak ve satmak için büyük emek harcıyordu. Bu durum yalnızca panayırı ziyaret edenlere değil, Şamlı’ya ve çevre ekonomisine de önemli katkılar sağlıyordu. Bölgedeki esnaf kazanıyor, ulaşım sektörü hareketleniyor, yerel üreticiler ürünlerini tanıtma fırsatı buluyor, Şamlı’nın adı çok daha geniş kitlelere ulaşıyordu.
Bugün birçok gelenek zamanla unutulurken, Şamlı Panayırı’nın yeniden bu kadar güçlü bir şekilde yaşatılması son derece değerli. Çünkü panayırlar sadece alışveriş yapılan yerler değildir; insanların buluştuğu, sosyalleştiği, anılarını tazelediği ve yeni anılar biriktirdiği kültürel buluşma noktalarıdır.
Şamlı Panayırı’ndan ayrılırken aklımdan geçen tek düşünce şuydu: Bazı gelenekler vardır ki, yaşatıldıkça sadece geçmişimizi değil, geleceğimizi de zenginleştirir.
