Değer her cefaya, çekilir Nazı
Sahillere inmiş, şehirli kızı
Şeftali olgunu, kiraz kırmızı
Koparma dalından, hayali YE… diyor
Ürkmüş bir ceylanın, telaşı vardı
Terlemiş göksüne, gömleği dardı
Firuze yeşili, fidandı daldı.
Bu insanlar, bakıp bana NE… diyor
Yıldız gözlerinde, bayram müjdesi
Söküldü aydınlık, kaldı gecesi
Her kıvrım saçları, fal bilmecesi
Adın aşk diyorum, gülüp HE… diyor
Leyla mecnun, aşkın aslı kandadır
Her acıya, var tahammül candadır
Kırık kalbin bir yarısı sendedir
Haydi ver diyorum, dönüp CE… diyor.