Yine bir yıl bitiyor. Takvim değişiyor ama insanın içindeki bazı şeyler pek yerinden oynamıyor. Eksilenler, kırılanlar, yarım kalan cümleler… Hepsi bizimle birlikte yeni yıla giriyor. Sanki kapıyı kapatıp her şeyi dışarıda bırakabilecekmişiz gibi davranıyoruz ama bazı duygular çoktan içimize yerleşmiş oluyor.
Bu yıl kolay bir yıl değildi. Kimseye sormadan sınadı bizi. Gücümüzü, sabrımızı, bazen de kalbimizi… Gülümsediğimiz anlar oldu ama çoğu zaman o gülüşlerin ardında yorgunluk vardı. İnsan, her şeye yetişmeye çalışmanın ne kadar ağır bir yük olduğunu bu yıl daha iyi anladı.
Yeni yıl yaklaşırken dilekler havada uçuşuyor. Büyük umutlar, büyük planlar… Ben bu yıl biraz daha küçük şeyler istiyorum. Daha sakin sabahlar, daha az sıkışan bir kalp, geceleri kafamı yastığa koyduğumda içimin biraz daha rahat olması. Herkese güçlü görünmeye çalışmadan, olduğum halimle yetebilmeyi…
Bu yıl sadece hayallerimizi değil, bazı insanları da kaybettik. Alıştığımız sesleri, bir şarkıyla içimizi anlatanları… Volkan Konak da onlardan biri. Şarkılarıyla büyüdüğümüz, bazen memleket özlemini, bazen içimize çöken hüznü kelimelere döken bir sesti o. Dinlerken sustuğumuz, sustukça anlaşıldığımız… Gidişi, insanın içinden bir parçanın eksilmesi gibi oldu. Bazı sanatçılar yalnızca şarkı söylemez; hayatın tam ortasına dokunur. Volkan Konak da öyleydi. Ardında yalnızca şarkılar değil, kocaman bir boşluk bıraktı.
Bu yıl vedalar çoktu. Kimi insanlara, kimi hayallere, kimi seslere… İnsan bazen kaybederek büyüyor. Her giden bir şey götürüyor ama geride de mutlaka bir iz bırakıyor. Keşke bu izler bu kadar acıtmasaydı ama hayat çoğu zaman sert davranıyor.
Yeni yıldan mucize beklemiyorum. Her şey bir gecede düzelmez, bunu öğrendik. Ama içimiz biraz daha hafif olsun istiyorum. Yorulduğumuzu kabul edelim. Güçlü görünmek zorunda olmadığımızı hatırlayalım. Her şey yolunda değilse bile, yolun kendisine kızmamayı öğrenelim.
Biraz daha az konuşmak istiyorum bu yıl. Daha çok dinlemek… Daha az yargılamak, daha çok anlamaya çalışmak. Kırıldığımda kendime kızmamak. Her yaranın hemen kapanmayacağını kabullenmek.
Yeni yıl belki hayatı değiştirmez ama insana yeniden deneme cesareti verir. Bir kere daha umut etmeyi, bir kere daha şarkı açıp susarak dinlemeyi… Belki Volkan Konak’ın sesiyle, belki başka bir melodiyle…
Giden yıla kızgın değilim. Beni ben yapan ne varsa içinde barındırıyor. Gelen yıla da büyük sözler vermiyorum. Sadece kalbimi açık tutacağım. Gerisi olur ya da olmaz… Hayat zaten kendi bildiğini okuyor.
***
Yeni yıl; acılarımızı unutturmadan hafifleten, kaybettiklerimizi unutmadan yol almayı öğreten bir yıl olsun. Daha az kırıldığımız, daha çok anlaşıldığımız, sesimizi yükseltmeden de anlaşabildiğimiz günler getirsin.
Herkese sağlık, sabır ve içten bir huzur diliyorum.
Yeni yıl hepimize iyi gelsin.