Bugün 1 Mayıs dünya genelinde İşçi ve Emekçiler Bayramı olarak dünya genelinde kutlanıyor.
Bu yıl 1 Mayıs Cuma gününe denk gelmektedir ve tüm kamu kurumları, bankalar ve okullar resmi tatildir. Çeşitli şehirlerde sendikalar ve sivil toplum kuruluşları tarafından yürüyüşler ve kutlamalar düzenlenmektedir.
1 Mayıs bu yılda Balıkesir’de her yıl olduğu gibi Kuvay-ı Milliye Meydanında kutlandı.
Çarşamba Pazarında toplanan emekçiler meydana yürüdüler burada kürsüden nutuklar atıldı, fotoğraflar çekinildi. Geçtiğimiz yıllardan bir farkı bu sene yağmur olmasına rağmen kalabalık beklenen seviyenin üstündeydi.
Hak aranacak, afili sözler sonrası yarın işçi yine sabahın köründe uyanarak işine gitmek zorunda kalacak. Çünkü pek değişen bir şey olmayacak.
Türkiye’de milyonlarca işçi asgari ücret ya da biraz üzerinde bir gelirle geçimini sağlamaya çalışıyor.
Oysa bu rakamın yetmeyeceğini herkes benden daha iyi biliyor. Bu yıl işçi kesiminin dert yandığı sorunların başında emeklilik sistemi geliyor ardından vergi sistemi ikisine de tepkiler var.
Yine ağır çalışma şartları ve hayatını kaybeden işçiler öncelikli.
Bedenen tükenmiş, sağlığını yitirmiş birine kağıt üzerinde henüz emekli olamaz denmesi vicdanen kabul edilmesi zor bir durum.
Erken emeklilik verilsin demiyorum amma en azından vergi de adalet ile işçi, çalışan kesim alın terinin karşılığını almalı..
İşçi kesimi stopajı gelirinden otomatik öder. Sermayeden elde edilen kazançlar, aynı aynı oranlarla ya da daha düşük etkin vergi yüküyle vergilendirilir. Bazen vergi indirimi bazen de vergi afları çıktığı bile oluyor.
Hal böyle olunca vergi sistemi ödeme gücü olanı değil, ödemeye mecbur olanı vergilendiriyor gibi bir izlenim yaratıyor. Vergide adalet şart.
İşçi özellikle taşeronluk, stajerlik gibi çalışma şartlarında işçiyi koruma görevini ortadan kaldıran koşullarda çalıştırıldığı oluyor. İş kazaları her yıl artarak devam ediyor.
Sendikalaşma oranı ise her geçen gün azalıyor. Bunun arkasında yasal sebepler işini kaybetme korkusu yanında, sendikaların gerektiği hak savunuculuğunu yapamaması yatıyor.
1 Mayıs özünde işçinin zaten bildiği şeyleri işverene, yöneticisine hatırlatma günüdür.
Adaletli bir vergi sistemi, gerçek bir emeklilik güvencesi, kayıt dışılığın önlenmesi, iş kazalarında hesap sorulması ve örgütlenme özgürlüğü — bunlar hayal değil, hak. Ve her 1 Mayıs, bu hakların hâlâ tam anlamıyla verilmediğinin belgesidir.
Bayramınız kutlu olsun.
Saygılarımla.
