Akşam namazı çıkışıydı. Cemaat görevini yerine getirmiş olmanın huzuru ile evlerine doğru gidiyordu. Önümde yürüyen dört kişinin konuşmalarına kulak misafiri oldum. İmam hakkında konuşuyorlardı. Dikkatimi çekti. Alışılmışın dışında güzel sözler söylüyorlardı imam hakkında.
“Din adına ne öğrendimse bu imamdan öğrendim.” Bir diğeri “Yumuşak huylu, güzel sözlü. Sözleri etkiliyor insanı.” Başka biri “Soru sorulmasına müsaade ediyor. Cemaatin hangi bilgiye ihtiyacı varsa ona göre konuşuyor. Ağzından kötü bir söz işitmedim. Yıllardır burada görev yapıyor kimseyi kırdığını, kimseyle kavga ettiğini görmedim.”
İmam hakkındaki güzel sözler yol ayrımına kadar devam etti. Yabancı olduğum bu yerde tanımadığım bu insanların arkasında namaz kıldığımız imamı övmeleri hoşuma gitti doğrusu. Arkasından konuşacaksan iyiliğini konuşacaksın insanların. Hatalarından, kusurlarından ziyade güzelliklerinden, iyiliklerinden söz edeceksin. Yanlışları varsa eğer uygun bir dille yüzüne söyleyeceksin. Biz tersini yaparız genellikle. Eleştiride sınır tanımayız. İki kişi bir araya gelse orada olmayan üçüncüyü çekiştiririz. Bir araya geldiğimizde de hiçbir şey yokmuş gibi davranırız.
Yüzüne söylendiğinde hoşuna gitmeyecek sözleri arkasından söylemek büyük günahlardandır. Peygamber efendimiz gıybeti şiddetle yasaklamış, arkadan konuşmayı ölü etini çiğnemek kadar kötü bir davranış olduğunu söylemiştir.
İnsanların yüzüne karşı övülmeleri de pek hoş görülmemiştir. İyiliğini, güzelliğini arkasından konuşmayı bir erdem olarak nitelendirmiştir büyükler. Övülmek hoşumuza gider elbette. Övgü cümlelerinin yüze karşı söylenmesi hoş karşılanmazdı eskiden. Fakat şimdi değişti. İnsanlar Övülmeyi övünme konusu yapar hale geldiler. Eskiden övülen kişinin yüzü kızarırdı, suç işlemiş gibi hissederdi kendini. Değer yargılarımız değişiyor maalesef. Olumlu değişimlere hayır diyemeyiz tabii ama bizi biz yapan özelliklerimizin yitirilmesine göz yummamalıyız.
Değerler eğitimi denilen bir kavram gelişti son yıllarda. İçini doldurmak gerekir. “Ne derler?” değil, değerler eğitimi yapmalıyız gerçekten. Önce kendimizi, değerlerimizi tanımalı, sonra yaşamalı ve davranış halinde göstermeliyiz. Mesela biri diğerinin arkasından konuşmaya kalksa “Dur!” diyebilmeliyiz. Başkasından önce kendimize. Yanlışları önleyebilmeliyiz. İki cümle de biz söyleme gayretinde olmamalıyız.
Tebrik ediyorum sizi arkasında namaz kıldığımız bu güzel insanı gıyabında öven edepli insanlar, nazik insanlar. Bir tebrik de işini güzel yapan, Allah rızasından başka rıza aramayan, arkasından güzel konuşturan insanlara. Saygıyla kalın efendim.
