Bazı dostluklar vardır; zaman geçse de eskimez, mesafeler artsa da kopmaz. İşte Dursunbey Sağlık Meslek Lisesi’nin 1995 yılı mezunları tam da böyle bir dostluğun temsilcisi
Aradan tam 30 yıl geçmiş. Kimisi farklı şehirlerde, kimisi farklı ilçelerde hayatını kurmuş. Meslekler değişmiş, hayatın sorumlulukları artmış, yıllar birçok şeyi değiştirmiş. Ama değişmeyen bir şey var: okul sıralarında kurulan o samimi dostluk.
Bu mezunlar yıllardır Ramazan ayında bir geleneği yaşatıyor. Nerede olurlarsa olsunlar, bir şekilde bir araya gelip aynı sofrada iftar açıyorlar. Bazen başka bir ilçede, bazen başka bir şehirde… Ama amaç hep aynı: dostluğu canlı tutmak.
İlk başlarda sadece sınıf arkadaşları vardı o sofralarda. Yıllar geçti, hayatlar değişti. Her biri evlendi, yuva kurdu. Sonra eşler katıldı bu buluşmalara. Ardından çocuklar…
Şimdi o iftar sofraları sadece eski okul arkadaşlarının değil, adeta kocaman bir ailenin buluşmasına dönüştü. Bir zamanlar gençlik yıllarında kurulan dostluklar, bugün nesilden nesile aktarılan bir birlikteliğe dönüşmüş durumda.
Aslında bu hikâye bize önemli bir şeyi hatırlatıyor:
Gerçek dostluk, zamanla zayıflayan değil; zaman geçtikçe güçlenen bir bağdır.
30 yıl önce aynı sıralarda oturan gençler, bugün hayatın farklı noktalarında olsalar da aynı sofrada buluşabiliyorlarsa, bu sadece bir gelenek değildir. Bu, vefanın, samimiyetin ve kardeşliğin göstergesidir.
Belki de en güzel tarafı şu:
O dostluk artık sadece onların değil, çocuklarının da hatırası oluyor.
Dursunbey Sağlık Meslek Lisesi 1995 mezunları bize bir gerçeği hatırlatıyor:
Hayatta en kıymetli şey bazen yıllar sonra bile aynı sofrada buluşabileceğiniz dostlara sahip olmaktır.
